دالان محبت

^{هنگامي که پروردگار جهان را خلق مي کرد ، فرشتگان مقرب در گاهش را فراخواند^.
خداوند از فرشتگان مقرب خود خواست در تصميمش ياري اش دهند که اسرار زندگي را کجا جاي دهد يکي از فرشتگان پاسخ داد :در زمين دفن کن}^{.
ديگري گفت : در اعماق دريا جاي بده}^{.
يکي ديگر پيشنهاد کرد : در کوه ها پنهان کن}^{.
خداوند پاسخ داد : اگر آنچه را شما مي گوييد انجام دهم ، تنها اشخاص معدودي اسرار زندگي را مي يابند . اسرار زندگي بايد در دسترس همه باشد}^{.
يکي از فرشتگان در جواب گفت: بله درک مي کنم ، پس در قلب تمام ابناي بشر جاي بده}^{.
هيچ کس فکر نمي کند که آنجا دنبالش بگردد}^{.
خداوند گفت : درست است ! در قلب تمام انسانها}^{.
پس بدين ترتيب اسرار زندگي در وجود همه ما جاي}

من آهسته مي‌گريم! دلم آغشته از نفرين تنهايي است. ميان كوچه‌هاي سرد رسوايي، سراب جوي را از ماه مي‌جويم به دنبال محبت از پي آن رهگذر، آن سايه تاريك براي ديدن خورشيد خوشبختي براي با تو بودن تلاقي نگاهت را چشيدن براي با تو بودن با تو بودن! عجب روياي زيبايي عجب انديشه و فكر محالي! +++ من ديوانه مي‌گريم.

_{قرار است امشب دو ماهی بمیرند
که دیگر سراغی ز دریا نگیرند}_{قرار است چشمان ما بسته گردند
اگر چه پر از آرزوهای پیرند
و بوی جهنم که آید از این شهر
و مردان اینجا چه نا سر به زیرند
تمام فصولی که می آید امسال
بدون شک از ابتدا سردسیرند
بعید است امسال دستان سردم
بدون بهار شما جان بگیرند
و یک سال دیگر گذشت و نفسهام
از این لحظه های پر از غصه سیرند
شب سرد و بی انتهای زمستان
قدمها مردد ولی ناگزیرند
دو خط موازی رسیدن ندارند
دو خط موازی فقط هم مسیرند}

پس از مرگم نمی دانم چه خواهد شد
نمی خواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم چه خواهد ساخت
ولی بسیار مشتاقم که از خاک گلویم صوتکی سازد
گلویم صوتکی باشد به دست کودکی گستاخ و بازیگوش
و او یک ریز و پی در پی دم گرم خودش را در گلویم سخت بفشارد
و خواب خفتگان آشفته و آشفته تر سازد
تابدین سان بشکند در من سکوت مرگوارم را